Skip to content
CZYTELNIA:

Zaburzenia osobowości w DSM-V

DSM-V (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders ) to klasyfikacja zaburzeń Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. 

Zaburzenia osobowości w DSM-V dzieli się na:

Wiązka A

Pacjentów z tej grupy można opisać jako wycofanych, chłodnych, podejrzliwych lub nieracjonalnych.

Osobowość paranoiczna.

Osoby te cechuje podejrzliwość (dotyczy zarówno wierności i lojalności jak i interpretowania neutralnych zachowań innych ludzi jako wrogich), brak zaufania, skłonność do bardzo długiego trzymania urazy lub reagowania gniewem, sztywność, postawa ksobna, doszukiwanie się teorii spiskowych.

Osobowość schizoidalna.

 Pacjenci ci w niewielkim stopniu dbają o relacje międzyludzkie, przejawiają ograniczony zakres emocji i wydają się być obojętni na krytykę i pochwały. Mają tendencję do samotniczego życia i unikają bliskich (w tym seksualnych) relacji.

Osobowość schizotypowa.

Osoby te cechuje tendencja do izolowania się, wąski zakres emocji w kontaktach z ludźmi, myślenie paranoiczne lub podejrzliwość, myślenie magiczne, dziwaczność w wyglądzie lub zachowaniu, niezwykłe doświadczenia zmysłowe, nadmierny lęk społeczny.

Wiązka B

Osoby z zaburzeniami osobowości z wiązki B mają tendencję do zachowań teatralnych, nadmiernego okazywania emocji, zabiegania o uwagę innych ludzi. Ich nastrój jest chwiejny i często płytki. Często doświadczają intensywnych konfliktów interpersonalnych.

Osobowość antyspołeczna.

Jednostki te charakteryzuje nieprzestrzeganie norm społecznych, agresja wobec ludzi i zwierząt, brak wyrzutów sumienia (jest im przykro tylko gdy zostaną przyłapani), tendencja do oszukiwania, czasem narażanie siebie lub innych na niebezpieczeństwo, czasem urok osobisty.

Osobowość z pogranicza (borderline).

Pacjenci ci przeżywają intensywne, gwałtowne zmiany nastroju, często odczuwają pustkę i znudzenie. Mają problemy w tworzeniu stabilnych relacji interpersonalnych, doświadczają silnego lęku przed odrzuceniem, przejawiają tendencję do samookaleczania lub zachowań szkodliwych, stres nasila trudności.

Osobowość histrioniczna.

Są to osoby mające bardzo dużą potrzebę bycia ciągle w centrum zainteresowania, są niezadowolone w przypadku jego braku. Zwracają na siebie uwagę wyglądem, zachowaniem, teatralnością. Cechuje je ekspresyjne wyrażanie emocji, emocje powierzchowne, uleganie wpływom, zachowania dwuznaczne, uwodzicielskie, interpretowanie relacji jako intymnych, gdy nie są one takie.

Osobowość narcystyczna.

Są to jednostki zadufane w sobie, często pochłonięte zazdrością, fantazjami o własnym sukcesie lub rozmyślaniami o wyjątkowości własnych problemów. Są przekonane o własnej ponadprzeciętności, pragną podziwu, wyolbrzymiają swoje zdolności, są aroganckie, wyniosłe i brakuje im empatii co może ich skłaniać do wykorzystywania innych. Odrzucają krytykę oraz wymagają ciągłej uwagi i podziwu.

Wiązka C

Są to osoby spięte, lękowe, często nadmiernie opanowane.

Osobowość unikająca.

Ludzie ci są zahamowani społecznie, nadwrażliwi na krytykę, mają poczucie niższości, nieatrakcyjności i niezdarności. Czują lęk przed ośmieszeniem, odrzuceniem, krytyką oraz niechęć przed nawiązywaniem nowych relacji.

Osobowość zależna.

Pacjenci ci przeżywają lęk przed separacją, są niesamodzielne, prezentują
zachowania uległe, mają skłonność do wyrzeczeń by zyskać wsparcie, brakuje im pewności siebie.

Osobowość obsesyjno-kompulsyjna.

Osoby te charakteryzuje zaabsorbowanie szczegółami, procedurami, silna kontrola, porządkowanie, dążenie do doskonałości, perfekcjonizm, sztywność, skrupulatność, rygorystyczność, czasem pracoholizm.